Tag Archives: Love

Jay : Chapter 3

Walang trabaho ng araw na iyon si Jay kaya napagpasyahan niyang puntahan si Sara sa pinagtatabahuhan ng huli sa isang mall sa Pampanga. Matiyaga siyang nakatayo sa labas, hinihintay niya ang break ng dalaga, aayain niya itong magmirienda.

Nagkakilala ang dalawa sa pamamagitan ng common friend at simula noon ay madalas ng pumupunta sa mall na iyon si Jay. Maganda, magiliw at masayahin si Sara kaya madaling nahulog ng loob ni Jay rito. Nais isipin ni Jay na pareho sila ng nararamdaman dahil palagi siyang gusto makita at inaalala ng dalaga. Para kay Jay may tila “unspoken understanding” na sila.

Nang sa wakas ay dumating ang oras ng break ni Sara ay lumapit ito kay Jay. “Tara na.” ika nito. “Si Mario nga pala katrabaho ko, sasabay sana siya kumain sa atin wala kasi siya kasama eh, okay lang ba??” Tinignan at kinamayan ni Jay ang asungot na epal sa oras nila ni Sara, pangiti-ngiti pa ang mokong. Ayaw man ni Jay wala itong nagawa kaya pumayag na lamang siya. Nilibre niya ng mirienda si Sara, damay na din ang asungot at sa my open park sila ng mall pumuwesto. Marunog naman pala makiramdam si Mario at medyo dumistansiya siya ng upo kina Jay. Sa tuwing nagkakaroon ng pagkakataong magkasusap sila pakiramam ni Jay ay mas nahuhulog ang loob niya sa dalaga. Mabilis lumipas ang oras, tapos na ang huling break ni Sara sa araw na iyon. Matapos ihatid ni Jay ang dalaga sa tindahan ay muli siyang tumayo sa tapat nito. Hindi pa siya uuwi, Dalawang oras na lang ay tapos na ang shift ni Sara, aantayin niya ito upang ihatid pauwi.

Madalas na ganito ang set up nilang dalawa. Nagiba lamang ito ng minsang si Sara naman ang bumisita Jay kay sa trabaho. Bisperas ng Bagong Taon iyon at pauwi ng bayan nila si Sara. Hindi makaalis ng trabaho si Jay kaya si Sara na lang ang pumunta sa kanya. Sanlaksang kilig ang naramdaman ni Jay ng araw na iyon. Upang mapahaba ang oras nila sa halip na magjeep ay inaya niyang maglakad si Sara.

Makalipas ang ilang araw, napagpasiyahan na ni Jay na kausapin si Sara para linawin ng ang estado ng relasyon nila. Ginawa niya ito habang naglalakad sila papunta sa inuupahan ni dalaga. Hindi sumagot si Sara. Kailangan raw nito ng panahon upang mag-isip. Naudlot ang tuwa ni binata.  Asang-asa kasi siya na positibo ang magigng tugon ng dalaga. Nalungkot man ay inintindi na lamang ni Jay ang dalaga.

Pagakatapos ng gabing iyon, hindi nagparamdam si Sara kay Jay. Nag-alala ang binata. Kaiba kasi ito sa nakasanayan niya na lagi siya may text mula kay Sara mula umaga hanggang sa kabuuan ng araw. Tinatawagan niya ito pero hindi iyon sinasagot ng dalaga. Ilang text din ang pinadala ni Jay subalit ni isa ay walang sinagot ang si Sara. Kinahapunan, pagkatapos ng trabaho, tinext niya ang dalaga sinabihan niya ito na nagaalala siya. at pupuntahan niya ito. Sa wakas ay nagreply ang dalaga. Umuwi raw ito sa bahay nila dahil masama ang pakiramdam nito at hindi siya pumasok. Dahil sa nalaman, lalong ninais puntahan ng binata ang dalaga. Napagpasyahan niyang pumunta muna sa pinagtatrabahuhan ni Sara para ipagtanong ang address nito.

Hindi niya inasahan ang nakita niya pagdating niya sa mall. Malayo pa siya sa tindahan na kanyang pakay ay natanaw na niya si Sara. Laking pagtataka niya dahil ang sabi nito ay hindi siya pumasok. Palapit na sana siya upang kausapin ang dalaga ng may makita siyang semi kalbo na mukhang gym instructor na pumasok sa tindahan, dumiretcho kay Sara at humalik sa labi. Pagkatapos ay tila nagpaalam si Sara sa mga kasama niya at habang nakaakabay sa kanya ang lalaki ay umalis na sila. Nayanig si Jay sa nasaksihan niya. Lutang siya. Hindi niya alam kung paano siya nakauwi ng  gabing iyon.

Kinagabihan ay nagtext si Sara. Hindi kinayang tanungin ni Jay ang dalaga tungkol sa nakita niya dahil takot siya sa maaring maging sagot nito. Kinamusta na lamang nito ang dalaga. Mabuti na raw ang pakiramdam nito at papasok na siya bukas. May sagot na din daw ito sa tanong ni Jay nung nagdaang gabi. Hindi pa daw siya handang makipagrelasyon dahil siya lamang ang inaasahan ng pamilya nila. Magkakahalong sakit, galit at pagakalito ang naramdaman ni Jay ng mga oras na iyon. Hindi niya maintindihan kung anung nangyari. Pero duwag siya. Wala siyang lakas ng loob na tanungin si Sara. Nagpanggap na lamang siyang walang nakita at na naiitindihan niya ang desisyon ng dalaga. Sana raw ay maaari pa din silang maging magkaibigan ika ni Sara na sinagot naman niya ng “Oo naman!”

Mula sa common friend nila ay nalaman ni Jay boyfriend daw ni Sara ung lalaking nakita niyang humalik at sumundo kay dito. Bago lamang daw sila. Ito ang kumpirmasyong kailangan ni Jay upang bumitiw na.  Mahal niya si Sara,  pero hindi siya tanga. Matapos niyon ay tinetext pa din ng dalaga ang binata, tinatanong nito kung bakit hindi na daw siya dinadalaw g binata. Hindi na ito sinasagot ni Jay.

Ang nakakatawa lang sa lahat ng pangyayaring ito, nagsimula at natapos ang lahat ng hindi nalalaman ni Jay kung ano ang apelyido ni Sara.

Thoughts ni Tolits : Chapter 3

Fresh rants and random thoughts

Some from me. Some from others.

Preconceived notions prevent us from ever knowing the truth.

The harder you push to get what you want, the further it gets.

We all lie. I hate bad liars though. If you are going to lie make sure you will never get caught.

I wish i was born filthy rich so I can help solve people’s problems. Then again money is not everything. The time that you give to people will be worth more to them than anything money can buy.

When you know when to bend, you will never break.

Aside from family, the most awesome gift an only child can ever hope to have is the gift or true friends.

What you give isn’t always what you will get.

Time will come when all that will be left are the ones who chose to stay.

We are often blinded by how much we want something or love someone that we can’t see he truth even if it waved a neon colored flag in our faces.

Dreams  are the subconscious thoughts that we do not want to admit,  fighting to surface.

Caring about what someone thinks makes them important. When you stop caring about their thoughts, their importance also diminishes.

When you know you’ve done your part, you will not regret anything if it does not work out.

Excuses signify reluctance. When you really want it you will exhaust all possible ways to make it happen.

It’s not that I have nothing to say. I just don’t think you would will be able to comprehend what I have in mind.

You will not know if you can do it if you don’t do it.

I find it amusing when people choose to judge me based on what they see not knowing that what they see I only what I want to show.

Gravitating towards toxic people is an unfortunate skill most of us seem to have but is oblivious of.

Keep your negative thoughts about other people to yourself. If you can’t, tell them to their faces and not behind their backs.

 

Thoughts Ni Tolits: Chapter 2

Random rants. Random thoughts. These are mine.

Sorry is just a word until it is backed up with actions.

Life will be less complicated if we knew how to say No when we don’t want to, and Yes when we do.

Being a part of someone’s life, no matter crucial you feel you part is, does not give you control over that life. Sometimes all you can do is stand by and watch them make their decisions and be there to cheer if it succeeds or help pick up the pieces if it falls apart.

There are certain things that we know will hurt us but we still do anyway. Self inflicted torture.

One day you will meet someone who will be an exemption to every single rule you have lived by.

Learn to let go of what weighs you down.

There is a thin line between making your absence felt and being forgotten all together.

Honesty is sometimes like pouring rubbing alcohol on an open wound. It disinfects it making the wound heal faster. A lie will not hurt at the time it is said, but it will let the wound fester.

When someone leaves, never think you are not good enough. You are. That person was just not bright enough to see it.

My promises come by rarely. But when I make them, I keep them.

Just because you are always there for everyone when they need you, it does not mean that they will all be there when you need them.

I always have my back turned so that I will never see when people leave.

Falling in love just happens. Staying in love is a choice.

Change is constant. The earlier we learn that the sooner we can accept it when it happens.

The connection people have when alcohol is involved is amazing.

When the person you love does not love you back, it does not mean you are unloved. Someone loves you, its just that you are not aware of it or you just don’t love them too.

These days it’s quite difficult to find someone who actually listens and not just hears.

I am not sure what will happen or where it will go, but I am willing to take my chances.

Challenges are the crayons that make life colorful.

Let no one take that smile away.

 

Peace out!

Jay : Chapter 1

Wala naman siyang problema nung gabing yun, mag-isa siyang umiinom dahil hindi siya nasipot ng kabarkada niya.  Ayos lang ito kay Jay, sanay siya na mag-isa.  May iba pa naman siyang mga kaibigan na maaring maaya, pero mas pinili na lamang niya magsolo.

“Dati-rati, sabay pa nating pinangarap ang lahat, umaawit pa sa hangin at amoy araw ang balat…”

Napangiti si Jay ng marinig ang kantang iyon habang mag-isang umiinom  sa isang bar sa Balibago. Nababaduyan man siya, gusto niya ang kantang iyon, inilalarawan kasi nito ang 90’s, panahon ng kanyang kabataan. Nanumbalik kanya ang isang nakakaliw na alaala ng panahong nagdaan.

Nagbabakasyon siya noon sa bahay ng tiyahin niya sa San Fernando. Solong  anak si Jay kaya sabik siya sa kalaro. Iyon agad ang kanyang hinanap pagdating nila sa bahay ng tiya niya. Hindi naman siya nabigo, dahil sa tapat ng bahay ay may nakita siyang isang batang babae. Linapitan niya ito at inayang maglaro. Kahit noon lamang sila nagkita agad naman silang nagkasundo.

Bahay -bahayan ang nais na laro ng batang babae na agad namang sinangayunan ni Jay. Masaya siya dahil may bago siyang kalaro, kahit anu pa ang gustong laro ng batang babae ay payag si Jay. Nang mag-laon, maliban sa paglalaro ay namamasyal na din sila sa may kalapit na parke kasama ang taga alaga ng batang babae.

Halos araw-araw ay magkasama ang dalawa, napuputol lamang ang paglalaro nila sa tuwing ang papauwiin ng kanyang taga alaga ang batang babae upang matulog sa tanghali. Isang araw, habang masaya silang naglalaro ng bahay bahayan ay tinawag ng kanyang taga alaga ang batang babae, pinapauwi na ito para matulog. Ayaw ng batang babae ngunit sa huli ay sumunod din ito at umuwi. Naiwan mag isa ang batang si Jay. Kinabukasan ay nagusap ang dalawang bata.

“Ayaw ko na sa amin, palagi na lang ako pinapatulog ni Ate.”

“Gusto mo dito ka na lang sa amin tumira?”

“Talaga?!”

Oo! Kunin mo na yung mga gamit mo, share tayo dito sa bahay bahayan natin!”

“Hmm.. puwede ko ba isama si Teddy ko?”

“Oo naman!”

Umuwi ang batang babae ng tangahaling iyon upang matulog. Kinahapunan ng bumalik siya kina Jay may bitbit siyang maliit na kahon at yakap ang isang teddy bear sa kabilang kamay niya. Nakasalubong niya papasok ang tiya ni Jay. Nagtatakang tinanong ng matanda ang bata kung ano ang dala nito. Sinabi ng batang babae na mga damit niya iyon, sinabi din niya ang usapan nila ni Jay na doon na sila titira sa bahay bahayan nila. Hindi alam ng matanda kung matatawa ito o pagagalitan si Jay dahil sa nangyari. Kinausap nito ang dalawang bata at ipinaliwanag kung bakit hindi maaring doon tumira ang batang babae. Matapos ang madaming tanong ay naiitindihan din ng dalawang bata ang nais ipaintindi ng matanda.

Nagpatuloy ang pagkakaibigan ng dalawang bata hanggang sa kailangan ng umuwi ni Jay dahil tapos na ang bakasyon. Bago naghiwalay ang dalawa ay nangako si Jay na sa susunod na bakasyon ay babalik siya uli sa bahay ng tiyahin niya. Maglalaro at mamasayal sila ulit. Nangako din ang batang babae na hihintayin niya si Jay.

Ngunit laking pagkalungkot ni Jay ng sumunod na bakasyon.  Wala na ang batang babae. Kasama ang kanyang buong pamilya ay lumipad sila pa Amerika upang doon na manirahan, Ang naiwan na lamang sa bahay ng batang babae ay ang dati niyang taga alaga na siya na ngayong taga pangalaga ng bahay.

Ito ang alaalang nanariwa kay Jay ng marinig niya ang kantang iyon habang mag-isa siyang umiinom. Naisip niya, nasaan na nga kaya ang batang babae ngayon. Kahit anung pilit niya ay hindi niya maalala ang pangalan ng unang babaeng hindi niya sinasadayang naaya na maglive in.  “Ang aga ko pala lumandi!” natatawang bulong ni Jay sa sarili.  Umorder pa siya ng isang bote ng beer at pagkaubos niyon ay nagpasya na siyang umuwi dahil tinatawag na siya ng kanyang higaan.

Un Expert Review

Im typing this with one eye open and the other sleeping. Yeah, of course Im exaggerating. The point is, Im beat. But as a dedicated blogger I knew I had to publish a post for my readers (Naks. Parang totoo ne? Haha.)

I recently posted about the top ten quotes that stood out to me after reading John Green’s The Fault in Our Stars. Today I finally had the chance to hear them spoken. Here is my un-expert review of the movie adaptation of one of my favorite books.

I heard that some of the people who watched it cried. I didn’t. Sure the story was quite tragic, but instead of being saddened by it, I was inspired. It’s not how long you live, its how you spend the time that you have.

The actors were superb. Shailene Woodley was amazing and beautiful even with tubes plugged to her nose. She now  joins Jennifer Lawrence and Emma Watson on the list of my Hollywood crushes. The guy Ansel Elgort was also good. They both did a great job in breathing life to Hazel Grace Lancaster and Augustus Waters. I can understand why people who watched the movie cried, they were that good.

Having read the book, I was curious on how they would translate that into the big screen. In my opinion, they were able to stay true to the book and if there were differences they were just minimal. Several times I found myself quoting the lines before the actors said it, it was that accurate.

In no particular order, the scenes that stood out to me includes; the scene where Hazel and Gus were discussing An Imperial Affiliction while Issac was smashing trophies in the background it was funny and akward at the same time, then there’s this scene in Amsterdam, Hazel and Gus were riding a boat and there were swans on the water, I wish we had swans instead of garabge floating on our rivers, next was the scene where Issac and Hazel were giving their eulogies for Gus’ pre-funeral, this scene I found very honest and touching the friendship and the love that they for each other was so real you can almost touch it, lastly was the hilarious scene where Gus, and Hazel bought eggs and guided Issac into throwing eggs at his ex-girlfriend’s car, spell payback.

To view it negatively, the film is about cancer. But to me its not just that. Its about love between family, friends, and your special someone. Its about how love can make us strong enough to withstand pain. Its about appreciating what we have, when we have it. Others might not like the way it ended, Gus dying of cancer and leaving Hazel behind. Im cool with that. For me its the story, not the ending.

So there you have it, my first un-expert movie review. If you have suggestions please share, if you have violent reactions, keep them to yourself. Haha. Goodnight guys!